For the director of music. A maskil of David. When Doeg the Edomite had gone to Saul and told him: ‘David has gone to the house of Ahimelek.’
1Why do you boast of evil, you mighty hero? Why do you boast all day long, you who are a disgrace in the eyes of God?[1]2You who practise deceit, your tongue plots destruction; it is like a sharpened razor.3You love evil rather than good, falsehood rather than speaking the truth.[2]4You love every harmful word, you deceitful tongue!5Surely God will bring you down to everlasting ruin: he will snatch you up and pluck you from your tent; he will uproot you from the land of the living.6The righteous will see and fear; they will laugh at you, saying,7‘Here now is the man who did not make God his stronghold but trusted in his great wealth and grew strong by destroying others!’8But I am like an olive tree flourishing in the house of God; I trust in God’s unfailing love for ever and ever.9For what you have done I will always praise you in the presence of your faithful people. And I will hope in your name, for your name is good.
(اين مزمور را داوود در اعتراض به دشمن خود دوآغ ادومی نوشت. نگاه كنيد به اول سموئيل ۲۲.)
1ای مرد قدرتمند، چرا از ظلم خود فخر میكنی؟ ای كسی كه در نظر خدا رسوا هستی، چرا تمام روز به خود میبالی؟2ای حيلهگر، توطئه میچينی كه ديگران را نابود كنی؛ زبانت مانند تيغ، تيز و برّنده است.3بدی را به نيكی ترجيح میدهی و دروغ را بيشتر از راستی دوست میداری.4ای فريبكار، تو دوست داری با سخنانت تباهی بار بياوری.5بنابراين، خدا نيز تو را از خانهات بيرون كشيده تو را به کلی نابود خواهد كرد و ريشهات را از زمين زندگان خواهد كند.6نيكان اين را ديده، خواهند ترسيد و به تو خنديده، خواهند گفت:7«ببينيد، اين همان مردی است كه به خدا توكل نمیكرد، بلكه به ثروت هنگفت خود تكيه مینمود و برای حفظ و حراست از خود به ظلم متوسل میشد.»8اما من مانند درخت زيتونی هستم كه در خانهٔ خدا سبز میشود؛ من تا ابد به رحمت خدا توكل خواهم كرد.9خدايا، به سبب آنچه كه كردهای پيوسته از تو تشكر خواهم نمود و در حضور قوم تو اعلان خواهم كرد كه تو نيكو هستی.