Psalm 35

New International Version

1 Contend, Lord, with those who contend with me; fight against those who fight against me.2 Take up shield and armour; arise and come to my aid.3 Brandish spear and javelin[1] against those who pursue me. Say to me, ‘I am your salvation.’4 May those who seek my life be disgraced and put to shame; may those who plot my ruin be turned back in dismay.5 May they be like chaff before the wind, with the angel of the Lord driving them away;6 may their path be dark and slippery, with the angel of the Lord pursuing them.7 Since they hid their net for me without cause and without cause dug a pit for me,8 may ruin overtake them by surprise – may the net they hid entangle them, may they fall into the pit, to their ruin.9 Then my soul will rejoice in the Lord and delight in his salvation.10 My whole being will exclaim, ‘Who is like you, Lord? You rescue the poor from those too strong for them, the poor and needy from those who rob them.’11 Ruthless witnesses come forward; they question me on things I know nothing about.12 They repay me evil for good and leave me like one bereaved.13 Yet when they were ill, I put on sackcloth and humbled myself with fasting. When my prayers returned to me unanswered,14 I went about mourning as though for my friend or brother. I bowed my head in grief as though weeping for my mother.15 But when I stumbled, they gathered in glee; assailants gathered against me without my knowledge. They slandered me without ceasing.16 Like the ungodly they maliciously mocked;[2] they gnashed their teeth at me.17 How long, Lord, will you look on? Rescue me from their ravages, my precious life from these lions.18 I will give you thanks in the great assembly; among the throngs I will praise you.19 Do not let those gloat over me who are my enemies without cause; do not let those who hate me without reason maliciously wink the eye.20 They do not speak peaceably, but devise false accusations against those who live quietly in the land.21 They sneer at me and say, ‘Aha! Aha! With our own eyes we have seen it.’22 Lord, you have seen this; do not be silent. Do not be far from me, Lord.23 Awake, and rise to my defence! Contend for me, my God and Lord.24 Vindicate me in your righteousness, Lord my God; do not let them gloat over me.25 Do not let them think, ‘Aha, just what we wanted!’ or say, ‘We have swallowed him up.’26 May all who gloat over my distress be put to shame and confusion; may all who exalt themselves over me be clothed with shame and disgrace.27 May those who delight in my vindication shout for joy and gladness; may they always say, ‘The Lord be exalted, who delights in the well-being of his servant.’28 My tongue will proclaim your righteousness, your praises all day long.

Psalm 35

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

1 ای خداوند، با دشمنانم دشمنی كن و با كسانی كه با من میجنگند، بجنگ.2 سپر خود را بردار و به كمک من بيا.3 نيزهٔ خود را به دست گير و راه را بر آنانی كه مرا تعقيب میكنند، ببند. به من اطمينان بده كه مرا نجات خواهی داد.4 آنانی كه قصد جان مرا دارند، خجل و رسوا شوند؛ آنانی كه بدخواه من هستند شكست خورده، خوار و مغبون شوند.5 همچون كاه در برابر باد پراكنده شوند و فرشتهٔ خداوند آنها را براند.6 وقتی فرشته آنها را تعقيب میكند، راه آنها تاريک و لغزنده شود تا نتوانند فرار كنند.7 زيرا بیجهت برای من دام نهادند و چاهی عميق كندند تا در آن گرفتار شوم.8 باشد كه غفلتاً بلايی بر آنها نازل شود و در دامی كه نهادهاند و چاهی كه كندهاند، خود گرفتار شوند.9 و اما جان من از وجود خداوند شادی خواهد كرد و به سبب نجاتی كه او میدهد خوشحال خواهد شد.10 با تمام وجودم میگويم: «كيست مانند تو، ای خداوند؟ تو ضعيف را از دست زورگو نجات میدهی و مظلوم را از چنگ ظالم میرهانی.»11 شاهدان بيرحم عليه من برخاستهاند و مرا به چيزهايی متهم میكنند كه روحم از آنها بیخبر است.12 نيكی مرا با بدی پاسخ میگويند و جان مرا میرنجانند.13 و اما من، وقتی آنها بيمار بودند لباس عزا پوشيدم، از غصه چيزی نخوردم و برايشان دعا كردم.14 مانند يک دوست و برادر بر ايشان دل سوزاندم؛ چنان اندوهگين بودم كه گويی مادرم را از دست دادهام!15-16 اما وقتی من در زحمت افتادم، آنها شاد و خندان دورم جمع شدند و مرا استهزا كردند؛ مانند آدمهای هرزه به من ناسزا گفتند.17 خداوندا، تا به كی نظارهگر خواهی بود؟ جانم را از شرّ آنها رهايی ده؛ زندگی مرا از دست اين شيران درنده نجات ده.18 آنگاه در ميان جماعت بزرگ، تو را ستايش خواهم نمود و در حضور مردم، تو را سپاس خواهم گفت.19 نگذار كسانی كه بیجهت با من دشمنی میكنند به من بخندند و آنانی كه از من متنفرند، مسخرهام كنند.20 سخنان آنان دوستانه نيست؛ آنها بر ضد كسانی كه صلحجو هستند و زندگی آرامی دارند افترا میزنند.21 به من میگويند: «ما با چشمان خود ديديم كه چه كردی!»22 اما تو، ای خداوند، از همه چيز آگاهی؛ پس اينچنين ساكت منشين؛ ای خداوند، از من دور مباش!23 خداوندا، برخيز و به دادم برس و از حق من دفاع كن!24 خدايا، خداوندا، بر طبق عدالت خود، در مورد من داوری كن و نگذار دشمنانم به من بخندند.25 نگذار در دل خود بگويند: «ما به آرزوی خود رسيديم! او را شكست داديم!»26 آنانی كه از ناكامی و بدبختی من شاد شدهاند، همگی خجل و شرمنده شوند؛ كسانی كه خود را از من برتر و بزرگتر میدانند، سرافكنده و رسوا گردند.27 اما آنانی كه میخواهند حقم به من داده شود، شاد و خرم باشند و پيوسته بگويند: «خداوند بزرگ است و خواستار سلامتی و موفقيتِ خدمتگزار خود میباشد.»28 آنگاه من عدالت تو را بيان خواهم كرد و تمام روز تو را سپاس خواهم گفت.